Pekorino Romano

Pekorino Romano (italyancha: pecorino romano) — qattiq pishloqlar toifasiga kiruvchi shoʻr pishloq. Italiyada ishlab chiqarilgan. Uni ishlab chiqarish uchun Latium mintaqasi va Sardiniya orolida boqiladigan qoʻylarningsutidan foydalaniladi.

Birinchi marta bu turdagi pishloq taxminan 2 ming yil avval Rim hududida tayyorlana boshlagan. Uning ishlab chiqarish texnologiyasi Elder Pliniy, Markus Terentius Varro va Rim fermeri Kolumellaning yozuvlarida qayd etilgan. Xuddi shu ishlab chiqarish usullari bugungi kungacha saqlanib qolgan. Ushbu turdagi pishloq Qadimgi Rim legionerlarining asosiy qoidalari boʻlib, ular uni yurishlarda oʻzlari bilan olib ketishgan. 1884-yilgacha pishloq ishlab chiqarish Latium mintaqasida amalga oshirilgan. Keyin shahar hokimiyati cheklovlar qoʻydi va pishloqni toʻgʻridan-toʻgʻri Rim doʻkonlarida tayyorlash mumkin emas edi. Uning ishlab chiqarilishi Sardiniya orolida joylashgan Gavoi kommunasiga koʻchirildi.

Pishloq xushboʻy va achiq, xarakterli shoʻr taʼmga ega. Pishloqning pishib yetish davri uning keskinligiga taʼsir qiladi, odatda u 8 oydan 12 oygacha davom etadi. Mahsulot silindrsimon shaklga ega, uning ogʻirligi 5,5 dan 22 kilogrammgacha. Pishloq boshi diametri 20 sm va balandligi 30 sm. Pishloq silliq qobiq va zich tuzilishga ega. Rangi oqdan somon ranggacha boʻladi. Pishloqning taʼmi va xushboʻyi ishlatiladigan sut turiga taʼsir qiladi. Pishloq tayyorlash jarayonida ishlatiladigan sutning yogʻ miqdori kamida 6,8% boʻlishi kerak. Pishloq tarkibida aminokislotalar, fosfor, kaltsiy, A, B, PP, C va E vitaminlari mavjud. Pecorino Romano makaron, shoʻrva va salatlarning tarkibiy qismi boʻlib, u mustaqil tamaddi sifatida ham isteʼmol qilinadi. Shirinlik sifatida asal qoʻshib beriladi.

Pishloq tayyorlash jarayoni noyabr oyida boshlanadi va iyungacha davom etadi. Tvorog suti 45 darajaga qadar isitiladi va bir kun kutiladi. Soʻng zardob ajratiladi va pishloqni presslash jarayoni boshlanadi. Mahsulot 90-kun davomida pishganidan keyin u quruq va shoʻr boʻladi. Pishloq boshlari yuqori namlik va past haroratlar saqlanadigan maxsus kameralarga joylashtiriladi. Ular u yerda taxminan bir yil davomida qolishadi.